12-Sep-2007

Woordje Voorzitster (betoging 911)

Nationalisten,

Graag breng ik verslag uit van mijn deelname aan de betoging tegen de islamisering van Europa.

Om 9u40 vertrok ik vanuit Ieper met de trein naar Brussel- Schumann. Al bij het afstappen viel de grote aanwezigheid van de politie op….Er was dus wéér een zoveelste betoging voorzien in de Europese hoofdstad. Jaja, daarom ook dat ik naar Brussel trok.

Tegen 12u begaf mijn naar het Schumannplein waar ik enkele partijgenoten kon begroeten. Met ons allen stonden we daar om het ongenoegen over de islamisering van Europa aan de kaak te stellen. Inderdaad, we stonden daar en waren niet aan het stappen door de straten, waren geen auto’s in brand aan het steken, waren geen winkels aan het plunderen, waren geen moskee in brand aan het steken, waren geen oude vrouwtjes aan het overvallen, we waren geen agenten aan het bekogelen met stenen, en…Nee, we stonden daar maar…We waren er met een kleine 100tal en na 20’ werd ons gezegd dat we binnen de 5 seconden het pleintje moesten verlaten of dat we anders opgepakt zouden worden. Het waterkanon stond ook al klaar. Terwijl dit werd aangekondigd waren we al omsingeld door bussen en combi’s om ons op te pakken.

Rond 12u15 was ik reeds opgepakt, dus na 15’ daar te hebben gestaan…

Het machtsvertoon van, vooral Waalse agenten uit Luik, was walgelijk en crapuleus!!! Met veel plezier leefden de agenten zich uit! Ik zal me steeds de beelden blijven herinneren van Filip Dewinter die tijdens een interview hardhandig werd meegepakt, van onze zachtaardige Voorzitter Frank Vanhecke die als een beest op de grond werd gesleurd, die tegen het hoofd werd getrapt enz…Die beelden staan voor altijd in mijn geheugen gegrift. Het deed me pijn om mijn kopstukken zo’n slaag te zien krijgen…Dan heeft de PS-burgemeester nog het lef om te zeggen dat Filip en Frank de buschauffeur zouden hebben aangevallen. Ze waren wel met de handen vastgebonden dus hoe zouden ze dat gedaan hebben?Er werden véle rake klappen uitgedeeld, er werd geschopt, gebruld, de matrakken zwaaiden in het rond, als wilde beesten werden we in de voertuigen geduwd. Vooraleer we “mochten” plaatsnemen werden onze handen geboeid met brede snelbinders en kregen we een nummer aangesnoerd met tijdstip van arrestatie. Mijn “handboeien” waren zo hard aangesnoerd dat de bloedtoevoer belemmerd was met als gevolg dat ik bij aankomst in het justitiepaleis ijskoude handen had. Gelukkig was er ,een Vlaamse, agent die 1 van de 2 snelbinders doorknipte zodat ik toch wat beter bloeddoorstroming had. Dit heeft echter niet kunnen beletten dat ik deze morgen naar de huisdokter ben moeten gaan omdat ik zoveel pijn in de polsen heb. Hij deed de nodige vaststellingen want ik ga uiteraard klacht neerleggen bij het comité P.

Eens in het justitiepaleis te zijn aangekomen werd ik in een cel gezet tussen een 7tal Waalse mannen en toen ik hiertegen protesteerde werd ik uit de cel genomen en vloog ik in een cel apart. Na uren verveeld te wachten werd ik uit de cel gehaald om gefouilleerd te worden en om mijn persoonlijke bezittingen af te geven. Ik moest mijn BH uit doen alsook mijn kettingetje. De BH kwam dan vooraan in de doorzichtige zak te zitten zodat het een heuse BH tentoonstelling werd….Ironisch genoeg mocht de riem van mijn mantel erin blijven. Hadden ze echt gehoopt dat ik me zou verhangen? Nee hoor, ik laat mij niet kraken door die bende machtsmisbruikers, integendeel: de arrestatie van gisteren maakte me alweer harder en de afkeer tegen de democratische bastaardstaat belgië is sindsdien versterkt .Bah, ik walg van belgië en de PS-dictatuur. Na het fouilleren werd ik naar een kamer gebracht waar een foto werd gemaakt. Er werd een nummer op het bord geprikt overeenstemmend met het nummertje van de zak waar de persoonlijke spullen inzaten. Bij echter was er een cijfer verkeerd, ik maakte hen hierop attent en ik werd afgesnauwd dat ze hert zelf ook wel zouden gezien hebben…Ja????

Na de fotosessie vloog ik weer de cel in. Deze keer zat ik bij 4 andere vrouwen waarvan 3 partijgenoten en één Waalse. We zaten met 5 in een veel te kleine cel waardoor na enkele uren de zuurstoftoevoer heel miniem was. Rond vermoedelijk 17u kregen we een flesje plat water en een suikerwafel. Eindelijk iets te bikken want mijn maag rammelde en ik had hoofdpijn van de honger. Ik had al niet meer gegeten sinds ’s morgens. Helaas was die wafel me niet bevallen want ik was té inwendig nerveus om die goed te laten verteren.

Plots kreeg ik het koud terwijl ik eigenlijk het uitzicht had van een overrijpe tomaat volgens mijn celgenoten.. Ik kreeg geen lucht meer en ik voelde dat ik ging flauwvallen. Mevrouw Vissers, een Kamerlid, riep één van de agenten erbij en uiteindelijk werd ik uit de cel genomen. Ik werd naar buiten gedragen, want ik zakte door mijn benen, om zuurstof te kunnen happen. Een Waalse agent zette me bovenaan op de trap tot een Vlaamse agent me beneden de trap zette. Logisch want ik kon voorover vallen. Ik kreeg er water aangeboden en kreeg van een Vlaamse agent zijn appel. Na dit voorval werd ik vrijgelaten. Het was inmiddels rond 19u.

Bij de vrijlating was het hartverwarmend dat vele parlementairen en reeds vrijgelaten collega’s op de stoep stonden te wachten tot iedereen buiten kwam; dit gebaar doet je beseffen dat we als één blok achter elkaar staan.

Ik wil ook nog vertellen dat er binnen in het justitiepaleis een man afgevoerd geweest is die iets aan zijn hart heeft gekregen…Dit nieuws zal wel niet aan de buitenwereld bekend gemaakt worden want er zou maar eens een verband moeten bestaan tussen de hardhandige aanpak van de politie en de hartproblemen. Ik hoop dat alles goed komt met deze afgevoerde man. Ik weet niet wie het is, het zou om een Franstalige gaan.

Wat ook onbegrijpelijk is: er zat een minderjarige vast, Vlaamse, Federale en Europese parlementsleden waren ook als criminelen opgepakt.

Om 20u40 nam ik de trein terug naar Ieper met een ervaring rijker en een met een nog grotere afkeer tegen de PS, belgië, het dictatoriaal optreden van de politie. Meer dan ooit roep ik vanuit het diepst van mijn hart : belgië barst en Europa Islam-vrij.

Nancy Six