19-Apr-2008

Woordje Voorzitster april 2008

Nationalisten,

Net terug van een ontspannend ritje met de koersfiets. Zalig om te kunnen fietsen langs de landelijke wegen. Enkel het geluid van de vogels, het loeien van de koeien en af en toe een blaffende hond in de verte. Deze “natuurlijke” geluiden zijn tenminste aangenaam en zeker niet te vergelijken met het lawaai dat uit de wagen komt van de rijdende DJ’s. U kent ze wel, die ventjes die een poging doen om als macho door het leven te gaan en die maar al te graag met hun bolide door het centrum scheuren. Liefst met het raampje naar beneden en een petje op het achterhoofd…

Geef mij maar de “natuurlijke”, rustgevende geluiden. Een welgekomen geschenk na een drukke werkweek.

De werkweek kon ik deze week afsluiten met een meeting in Langemark. Daar werd het startschot gegeven voor een kersverse afdeling. Naast mezelf en Peter Logghe kreeg Filip Dewinter er het woord. Ons boegbeeld kon de aanwezigen boeien met zijn fantastische spraakvaardigheid. Filip is de perfecte man om de batterijen van de leden, sympathisanten, bestuursleden en mandatarissen op te laden! Daar is hij vrijdag zeker en vast in geslaagd!

Het opstarten van een nieuwe Vlaams Belang afdeling is zoals de geboorte van een kind. Het is ontstaan uit liefde en het is een heuglijk moment.

De geboorte van het zoveelste prinsenkind in Laken daarentegen vind ik niet zo heuglijk. Het prinsesje op zich is zoals elk kind onschuldig, maar de gedachte dat wij (de belastingbetalers) mogen opdraaien voor de zoveelste telg uit het koninklijk nest, maakt me boos. Schandalig dat de “marionetten van Laken” jaarlijks een dotatie krijgen, gewoon omdat ze van koninklijke bloede zijn. Dit terwijl er steeds meer en meer mensen in armoede leven in ons land. Schaf die dotaties af, laat hen werken voor hun geld en stop het bedrag van die afgeschafte dotaties in projecten die ten goede komen van onze kansarmen!

De voorbije weken waren mijn avonden vooral gevuld met het bijwonen van afdelingsvergaderingen in mijn hoedanigheid van regiosecretaris. Overal binnen de verschillende afdelingen zijn/waren er bestuurshernieuwingen aan de gang. In Ieper is de hernieuwing ondertussen al enkele weken achter de rug.

Met onze bestuursploeg zullen we de komende maanden en jaren, met hart en ziel, onze afdeling verder uitbouwen. Met nooit geziene inzet zullen we onze partijstandpunten verspreiden vanuit de Stationsstraat tot aan het verste punt van onze deelgemeenten. We zullen de mensen doen inzien dat het Vlaams Belang méér is dan “een oppositie- partijtje” die toch niks kan bereiken in dit Tjevenbastion!

Met onze vier gemeenteraadsleden blijven we ons verder verdiepen in allerlei dossiers. We zullen bewijzen dat we uit de startblokken zijn en dat nu de tijd gekomen is om keiharde oppositie te voeren in Ieper. Wij zullen niet blindelings toezien hoe bijvoorbeeld bewoners van straten waar werken aan de gang zijn, aan het lijntje worden gehouden. We zullen het nodige doen om hun verzuchtingen aan te kaarten bij de bevoegde diensten. We zullen er op toezien dat de centen van de belastingbetaler niet verprutst worden aan nodeloze initiatieven of snoepreisjes.

Ik stel me ernstige vragen bij het begrip “respect” want maar al te vaak moet ik vaststellen dat de beplantingen in de bloembakken in het centrum op de stoep liggen, dat ouderen verplicht worden om plaats te maken voor jongeren die in groep de stoep innemen, dat wagens genoodzaakt worden op de remmen te staan in de Augustijnenstraat als de scholieren “gelost” worden en als een bende nozems het ganse rijvak in beslag nemen om naar huis te fietsen, enz…Dit zijn tekens van respectloosheid. Maar ach, ik zal wel ouderwets zijn. Ik werd “conservatief” opgevoed en dus kreeg ik nog waarden en normen mee. Thuis, in de jeugdbeweging en op school leerde ik respect hebben voor iets of iemand. Nu horen de jongeren allerlei multiculturele sprookjes en verhaaltjes over vrede en verdraagzaamheid. Ik vraag me af of ze dan geen lessen meer krijgen in respect voor hun eigen omgeving. Want als ik nu sommige jongeren zie die vaak een “vrije” opvoeding krijgen, dan houd ik mijn hart vast…Hoe kan iemand nu volwassen worden zonder normbesef??

Ik kan met een voldaan gevoel besluiten dat ik blij ben “conservatief” te zijn.

Afsluiten doe ik met het besef dat ik bij het Vlaams Belang de nodige kracht en moed vind om verder te bouwen aan de weg naar een vrij en onafhankelijk Vlaanderen!

Vlaams Nationale groeten,

Nancy Six